|
05-10-2007 - Meubels maken
Ik ben bezig een bedrijf op te zetten: maatwerkmeubelmakerij. Ik wil iedereen mee geven dat een eigen bedrijf geen luxeleven is. Spanning en hard werken is het en niets anders.
In plaats van dit verhaal te zitten schrijven zou ik eigenlijk liever in ieder oor van iedereen die slaapt willen fluisteren of hardop schreeuwen: “ kijk naar mijn meubels, kom langs en laat mij jouw meubels maken: eiken, kersen, noten...kasten, tafels, dressoirs, modern en klassiek” zo hard dat niemand het meer vergeet en dat iedereen gelijk naar de site gaat en kijkt..verliefd raakt op mn meubels en zonder te aarzelen meubels bestelt. Dat ik voor maanden een vol orderboek heb, dat het kleine bedrijf Edelhout iedere dag draait dat de crediteuren geen herinneringsbrieven meer sturen, dat ik alles op tijd kan betalen...dat ik zorgeloos vakantie kan nemen. Omdat iedereen tevreden is en iedereen mijn bedrijf kent.
Een paar weken gelden polste ik een handelaar over d meubels. Ik prees mijn meubels aan: Maatwerkmeubels. Nou zei hij die kan ik ook uit China over laten komen. Wat kan niet? Alles kan! Dacht ik. Moet ik zoeken wat niet kan.
Nu schrijvend moet ik aan een verhaal van een tafelmaker denken, een verhaal dat gaat over een tafelmaker die een vreemd manier van rekenen heeft...(in de tegenwoordige tijd...)
“ de Indiaan die tafels maakt..... hij maakt één stoel per dag.
Voor die stoel staat hij vroeg op, met de vogels..., kiest een geschikte boom; om haar ligging, haar leeftijd, haar toestand... Hij kapt die boom. Een dag is hij ermee bezig. Geen stoel lijkt natuurlijk op de vorige. De boom groeit niet naar de wensen van de tafelmaker. Zij groeit om boom te worden, datgene wat ze is en hoort te zijn: boom-zijn. Een boom groeit niet om het doel dat we met haar voor ogen hebben te verwezenlijken.
De Indiaan fatsoeneert haar tot de stoel die hij wil hebben; hij past zijn stoel-idee aan aan wat de boom die dag hem biedt. De boom heeft zo ook haar eigen eisen.
Als hij klaar is, gaat hij met zijn stoel langs vrienden en kennissen, eet en drinkt hij mee. Wisselt hij wat nieuwtjes mee , verkoopt zijn stoel en voldaan keert hij naar huis: om in zn dromen te gaan.
Dit is zijn dagelijkse bezigheid, een routine, die ik geen routine wil noemen.
Op een dag staat er een verdwaalde groot handelaar voor hem, na lang te hebben staan kijken vraagt deze de Indiaan.
“ wat kost die stoel?”.
“5 Euro” beantwoordt de Indiaan. De handelaar onderzoekt de stoel met het kritische oog van een handelaar.
“ nou doe mij maar 10 “ zei hij. De Indiaan maakt zijn rekensom, zonder zijn concentratie op zn werk te verliezen.
“Dan wordt het 200 euro samen” zegt de Indiaan.
“ U kunt goed tellen tafelmaker: 10 tafels keer 5 is 50 euro”
Een stoel per dag kost 5 euro
10 tafels! wordt 200 euro
Aan jou om de logica van de Indiaan te zoeken.
Gepost door: meubelmaker op 05-10-2007 om 22:17
|
|
|